Aanpak Jeugdcriminaliteit

Aanpak Jeugdcriminaliteit

Angst hebben of je op zijn minst ongemakkelijk voelen in je onderzoeksgroep leidt tot de beste onderzoeksgegevens. Lector Jan Dirk de Jong doet in zijn lectoraat Aanpak Jeugdcriminaliteit van Hogeschool Leiden sociaal wetenschappelijk onderzoek naar jeugdcriminaliteit in de wijk. Hij wil mensen die (te) weinig weten van elkaars drijfveren en zichzelf niet (meer) in elkaar herkennen opnieuw verbinden met elkaar. 

Gezamenlijk oplossen maatschappelijke conflicten

Meer weten over de ‘ander’ en zijn groepsverband creëert ruimte om nader tot elkaar te komen. En in te zien hoe men met elkaar is verbonden in een overkoepelend sociaal netwerk. Deze vorm van sociaalwetenschappelijk ‘herverbinden’ van de deviante (afwijkende) groep en de conventionele samenleving, maakt het mogelijk gezamenlijk oplossingen te vinden voor maatschappelijke conflicten. Uiteindelijk moeten mensen – uit medeleven en niet uit medelijden – worden geholpen om vooral zichzelf te helpen. Daarbij is het van belang uit te gaan van eigen kracht, gelijkwaardigheid als mens en empathie in plaats van slachtofferdenken, misleidende ‘gelijkheid’ en elitaire betutteling. 

Inzicht in netwerk en positieve rolmodellen uit eigen sociale omgeving

In de klassieke aanpak van jeugdcriminaliteit kijken de diverse betrokken instanties vaak alleen naar de afwijkende groep, wat kan leiden tot onjuiste beoordeling van het individu in deze groep. Juist het achterhalen van het netwerk van het individu vertelt je veel meer over dader, slachtoffer en omgeving. Het lectoraat doet onderzoek naar: