Woonhygiënische problematiek – zoals verzamelgedrag en woningvervuiling – bij cliënten met een licht verstandelijke beperking (lvb) lijkt vooralsnog weinig aandacht te krijgen, hoewel de gevolgen soms groot zijn en veel begeleiders onmacht ervaren. Dit onderzoek laat zien dat deze problematiek relatief vaak voorkomt bij mensen met een lvb. Van 437 cliënten van Middin voldeed 13,8% aan de criteria voor verzamelproblematiek en leefde 8,4% in een vervuilde woning. De gevolgen kunnen ingrijpend zijn: bijna een derde van de cliënten met woonhygiënische problematiek heeft ooit te maken (gehad) met (dreigende) uithuiszetting, en bij 45% van hen wordt de woning door de begeleider als ongezond of gevaarlijk beoordeeld. In veel gevallen is er sprake van beperkt probleeminzicht. De bevindingen lijken erop te wijzen dat het stan daard zorgaanbod niet altijd voldoende is om escalatie te voorkomen. Begeleiders staan vaak voor complexe afwegingen tussen respect voor autonomie en het borgen van veiligheid. Het gebruik van gestandaardiseerde instrumenten kan helpen om problematiek tijdig en objectief te signaleren en passende maatregelen te nemen. Vraagstukken rondom begeleiding, samenwerking met ketenpartners en juridische handelingsruimte verdienen nadere aandacht in de toekomst.