Kaniga over Honours

Ik zat in mijn eerste leerjaar en merkte op dat ik best wat uitdaging miste in mijn opleiding. Ik had dit toen bespreekbaar gemaakt met mijn SLB'er. Hij zei dat ik een bijvak kon volgen, maar dacht dat ik ook eens moest kijken naar iets wat buiten mijn bèta hoekje lag. Hij had toen verteld dat de Hogeschool een Honours programma heeft en mij geadviseerd om daar naar te kijken. Al snel kwam ik een aantal posters tegen in de gangen en zag ik dat er binnenkort weer voorlichtingen waren. Daarvoor had ik me uiteindelijk aangemeld. 

Bij de voorlichting werd ik toen warm ontvangen door twee Honours docenten. Zij hadden alles verteld over het Honours programma en de leuke dingen die erbij kwamen. Ik was eigenlijk vrijwel meteen verkocht, ik wist alleen niet zo goed welke traject ik wilde doen. Het liefst deed ik ze namelijk allemaal. Vooraf dacht ik dat het Honours heel zwaar en misschien wel wat theoretisch zou zijn. In werkelijkheid zijn de trajecten heel interactief, creatief en goed te combineren met mijn opleiding. Daarnaast leer je zoveel nieuwe mensen kennen die zoveel gemeenschappelijke interesses hebben. 

Ik moet zeggen dat in de trajecten die ik al heb afgerond echt een groot verschil ten opzichte van mijn opleiding. Mijn opleiding is natuurlijk heel bèta gericht en dat zijn de trajecten natuurlijk niet. Bij zowel Honours als mijn opleiding ga je wel op onderzoek uit maar bij mijn opleiding ga je uit van hele harde feiten terwijl bij Honours dat niet altijd hoeft te zijn. Je krijgt zoveel vrijheid in wat je onderzoekt, hoe je het onderzoekt en hoe je het onderzoek zal uiten. 

Zo leer je de ene dag totaal nieuwe mensen kennen, bouw je prachtige banden op met ze, wissel je je gedachten en ideeën met elkaar uit, en heb je later een prachtige avond met vol met filosofie, wetenschap, psychologie en ideologie. Van alle kanten wat! Wat voor mij ook bijzonder is, is de band met de Honours docenten. Ik vind ze allemaal super tof. Ze staan open voor je ideeën, moedigen je aan en maken de bijeenkomsten altijd inspirerend. Dat zorgt ervoor dat je niet alleen leert, maar er ook echt graag naartoe gaat. Het gaat erom dat je erbij wilt zijn en daarvoor wat met je talenten/kwaliteiten wilt doen en daarmee ben je bij Honours bij het goede adres!

Tijdens Honours merkte ik dat ik echt mijn sociale en samenwerkingsvaardigheden kon inzetten, maar ook mijn creativiteit en organisatorisch vermogen. Tegelijk heb ik ontdekt dat ik best flexibel en veerkrachtig ben, zelfs als ik in het begin onzeker was.  Ik zou het ook aan iedereen aanraden die nieuwsgierig is, leergierig is, zijn creativiteit kwijt wil en wat extra uitdaging zoekt.

Kiezen wat mijn leukste herinnering is is een lastige. Ik heb bij alle trajecten echt wel mooie momenten gehad. Bij De kunst van het loslaten heb ik mezelf echt kunnen laten zien. Ik kon mijn creativiteit kwijt en was zo betrokken bij het maken van het kunstwerk. Dit was natuurlijk mijn eerste traject die ik was gestart en heb afgesloten. Het verraste me ook echt heel erg hoe zo'n groep zo snel eigenlijk zo hecht is geraakt. Mijn grootste uitdaging was dan ook echt wel om mezelf meteen in het begin kwetsbaar op te stellen en om met nieuwe mensen in zo’n setting samen te werken. En toch heb ik me opener gemaakt, ik durf me kwetsbaarder op te stellen en ik heb meer vertrouwen gekregen in mijn sociale en creatieve kant.

Durf gewoon te starten, stel je open en wees nieuwsgierig. Honours is een kans om jezelf te ontwikkelen op een manier die je in je reguliere opleiding niet snel tegenkomt.