Laura over opleiding Vaktherapie (Beeldende therapie)

Al heel mijn leven weet ik niet beter dan creatief bezig zijn. Ik vond het als kind enorm leuk om te tekenen en hier verhalen bij te verzinnen. Dit is altijd een fijne manier gebleven om mezelf te uiten. Voor mij was het dan ook vanzelfsprekend dat ik voor de richting beeldende therapie koos. Ik wilde kiezen voor een richting waar ik mezelf het sterkste mee kan verbinden en anderen kan aanspreken om hetzelfde te doen.  

Mijn keus voor de opleiding Vaktherapie is ontstaan door mijn wens om mensen te helpen binnen een maatschappij die voor velen uitdagend kan zijn. Ik zocht naar een creatieve opleiding waarin ik mijzelf kunstzinnig kon uiten en tegelijkertijd een impact kan maken op onze samenleving. Toen de opleiding beeldende vaktherapie op mijn pad kwam was het alsof mijn twee werelden perfect samen kwamen. En dat bleek meer dan waar te zijn!  

Wat mij het meest heeft verrast is hoe inspirerend de ervaringen van de docenten zijn. De vakken worden gegeven door gepassioneerde mensen die jou zien als toekomstige collega. Het zijn vaak lessen waar ervaringsgericht wordt gewerkt en vanuit die ervaringen ontstaan inzichten die per persoon verschillen. Mijn klas is mij dan ook zeer waardevol, want die veelzijdigheid helpt mij om zo breed mogelijk naar de mens te blijven kijken. De opleiding streeft echt naar les geven waarbij de mens zonder oordeel en in hun geheel wordt gezien. Ik was wat huiverig over de antroposofie en hoopte dat het mij niet zou afschrikken van de opleiding. Het heeft me blij verrast en helpt mij om mijn mensenkennis in kaart te brengen. Ieder mens is uniek en heeft begeleiding op maat nodig. De antroposofie kan hierbij helpen om een fijne weg te vinden binnen iemands denken, gevoel en wil.

Jaar één voelde voor mij als een toegankelijke en veilige inleiding tot vaktherapie die mij voorbereidde op de verdieping in jaar twee. Zo begon jaar twee met het vak 'expressief werken'. De oefeningen die we hier aangeboden kregen, waren nieuw en vrij. Het vak bracht mij nieuwe inzichten over mijzelf en het gaf een vernieuwende energie aan de opleiding. Waarbij de eerdere vakken vooral als zachtaardig voelden, was hier de ruimte voor grotere ontladingen. Ik voelde mij krachtig, emotioneel en verbonden met mijzelf. Het was heerlijk en ook confronterend. Met goede begeleiding heb ik dan ook werk ingeleverd waar ik echt trots op was.

Voordat ik begon met de opleiding vaktherapie kon ik nog niet helemaal inbeelden dat ik een therapeut kon worden. Ik voelde me nog erg onbevoegd, wat logisch was, maar ik had wel een enorme wens om een bijdrage te leveren aan deze uitdagende maatschappij. Ik hoop op een wereld met gelijke kansen en een plek waar iedereen gelijk wordt behandeld. Ik heb ik meer zelfvertrouwen gekregen om mensen daar daadwerkelijk bij te kunnen helpen en dat dan ook te doen op een therapeutische manier.  

Tijdens de modules wordt het ritme van de natuur vaak meegenomen. Hierdoor ben ik veel bewuster geworden van bepaalde dingen die er eigenlijk altijd al zijn geweest, maar waar ik eerder nog niet zo’n oog voor had. Ik voel me veel meer verbonden met mijn omgeving en daarmee ook mezelf. Het heeft me echt leren vertragen en observeren. Deze opleiding werkt er hard aan dat wij zonder oordeel naar situaties leren kijken. Dit heeft mijn blik op de wereld ook verbreed.

Naast dat wij zonder oordeel leren kijken naar situaties, leren we ook fenomenologisch kijken. Deze methode spreekt mij erg aan, omdat je de volledige situatie waarin een bepaald fenomeen zich afspeelt, bekijkt. Je gaat eerst alle feiten langs en aan de hand daarvan onderzoek je wat het je wil vertellen. Dit is iets wat ik ook in het werkveld ga meenemen, bijvoorbeeld in het systemisch werken, wat ik erg graag wil gaan doen. Fenomenologisch kijken is erg toepasbaar op systemisch werken, omdat je daarbij de  volledige setting bekijkt waarin iemand zich bevindt. Zonder oordeel en vanuit de feiten zoeken naar een oplossing, dat ga ik zeker meenemen. 

De balans tussen school, werk en mijn privéleven heb ik tot nu toe als goed ervaren. Het is soms een uitdaging om mijn plezier en ontspanning te blijven prioriteren, maar tot nu toe is dit mij prima afgegaan.  

Ik denk dat mijn duidelijke wensen voor de opleiding en privéleven mij hebben geholpen om niet vast te lopen. Ik vind het dan ook belangrijk dat ik het vooral naar mijn zin heb en de opleiding blijf doen voor mijzelf. Daarbij heb ik ook fijne ondersteuning vanuit huis en school, wat mij zeker helpt om deze balans te blijven ervaren.