Je komt relatief weinig mannen tegen in de verpleeghuiszorg. En daarom begin ik mijn rede met een verhaal over een man. Gerard. Gerard is aardig, prettig in de omgang, heeft gevoel voor humor, zegt wat hij denkt en hij zet zich in voor jonge mensen met dementie en hun naasten. Hiervoor werkt hij samen met ons lectoraat. Toen Gerard voor het eerst een lege kamer in het verpleeghuis in wandelde realiseerde hij zich: in dit bed is vorige week iemand dood gegaan.
En nu ben ik zelf de volgende die hier dood gaat.
Hoe kunnen we mensen zoals Gerard, die in het verpleeghuis wonen omdat zelfstandig thuis wonen echt niet langer gaat, helpen om ook in het verpleeghuis een zo goed mogelijk leven te hebben?
En ondanks dat dat niet de primaire focus van het lectoraat Verpleegkundige Intramurale Ouderenzorg is, begin ik er toch mee. Want uiteindelijk willen ook wij met een frisse blik op de verpleegkundige in het verpleeghuis bijdragen aan de best mogelijke persoonsgerichte verpleeghuiszorg.