Hogeschool Leiden

Zinvolle Dagbesteding: IDAI

De onderzoekslijn Dagbesteding richt zich op de effectiviteit van deze programma’s en activiteiten en meet dit aan de hand van de Inpatient Daily Activities Inventory (IDAI; Schaftenaar 2014). De IDAI is bruikbaar als zelfstandige vragenlijst voor afdelingen die zich richten op dagbesteding/werk/activiteitenbegeleiding van instellingen voor (jong)volwassenen en jongeren. De lijst is tevens geschikt voor patiënten met beperkte verstandelijke vermogens.

Combinatie IDAI en GCI

De IDAI kan ook in combinatie met de GCI worden afgenomen: dan wordt zowel het leefklimaat als de bijdrage van dagbesteding in kaart gebracht. In dat geval kan de verkorte vragenlijst gebruikt worden waar alleen de schaal Leren en zingeving in is opgenomen. De vragenlijst met alle vijf de schalen geeft meer specifieke informatie over de bijdrage van het dagprogramma die ervaren wordt. Dit kan bijdragen aan de ontwikkeling en verbetering van de behandeling en/of dagprogramma’s om op die manier meer mogelijkheden voor rehabilitatie te creëren.

Achtergrond zinvolle dagbesteding

Rehabilitatie is een van de belangrijkste doelen van klinische behandelingen. Door (forensische) instellingen worden programma’s en activiteiten ontworpen om hieraan bij te dragen. In Nederlandse gesloten (forensische en niet-forensische) instellingen worden volwassenen en adolescenten met ernstige psychiatrische problemen en persoonlijkheidsstoornissen behandeld. Het doel van de behandeling is terugkeren in de maatschappij. Resocialisatie is dus het belangrijkste doel van een (onvrijwillige) verblijf in een (forensisch) psychiatrische (jeugd-)instelling. De therapeutische en werkprogramma’s (dagelijkse activiteiten) zijn ontworpen en ingevoerd om dit mogelijk te maken. Dit is een lastige opdracht, aangezien de cliënten vaak ontkennen psychiatrische problemen te hebben, de verplichte behandeling weigeren en hun kamer niet uit komen om op die manier te protesteren (Van der Helm & Stams, 2012). Daarnaast kan het ook een teken zijn van depressie of sociale ontwijking (Teo & Gaw, 2010). Een klinische voorziening is een lastige omgeving om resocialisatie mogelijk te maken.