Hogeschool Leiden

Blog: JeugdzorgPlus laat kind wel alleen: reflectie op eindrapport ‘Ik laat je niet alleen’

SOCIAALWEB - 22 juni 2020 - Susanne Höfte geeft haar visie op afzondering (zowel gepland als ongepland) binnen de jeugdzorg.

Het onderzoeksproject ‘Ik laat je niet alleen’ geeft met het rapport een heldere en brede definitie van gedwongen afzonderen in de gesloten jeugdzorg. Opvallend is dat 98,9% van de gedwongen afzonderingen zijn gepland en 1,1 % is ongepland (naar aanleiding van een incident).

Gepland versus ongepland

Uit een recent rapport van de Verenigde Naties over kinderen die van hun vrijheid zijn beroofd volgt, dat elke vorm van vrijheidsbeneming de rechten van het kind schendt en de ontwikkeling naar volwassenheid belemmert.(1) Kinderen horen niet in instellingen thuis omdat het de voordelen van opgroeien in een gezin niet kan vervangen.

Maar soms is een plaatsing in een JeugdzorgPlus-instelling onvermijdelijk. Vaak ook omdat er geen passend alternatief voor handen is (zie ook proefschrift De Jong – Kruijf, 2019). Belangrijk is dan dat de plaatsing conform de wet is, zo kort mogelijk duurt en dat er echt geen alternatief voor handen is (Artikel 37 (b) Internationaal Verdrag Rechten van het Kind).

In het rapport wordt onderscheid gemaakt tussen geplande en ongeplande afzondering. De meest voorkomende oorzaak van een ongeplande afzondering is als consequentie op gedrag na het verstoren van de orde en/of het overtreden van de regels en agressie, terwijl dit volgens artikel 6.3.1. lid 1 Jeugdwet alleen mag voor zover noodzakelijk om de met de jeugdhulp beoogde doelen te bereiken of voor zover noodzakelijk ten behoeve van de veiligheid van het kind of anderen. Hier doen de onderzoekers een belangrijke ontdekking: deze reden van afzonderen is er niet een die de wet voorschrijft en dus per definitie onrechtmatig.

Lees het volledige artikel op de website van Sociaalweb